تبلیغات
موسیقی اصیل ایران - سلانه..سازی جدید

موسیقی اصیل ایران

» سلانه..سازی جدید ... ساز ,

 

 

یكی از سازهای زیبایی كه در دوران ما توسط  "آقای سیامك افشاری" و با راهنمایی های "استاد حسین علیزاده" ابداع شده است ساز "سلاّنهِ" می باشد. كه از صدای پخته و دلنشینی برخوردار است.

البته بنده نتوانستم اطلاعات زیادی درباره جزییات این ساز بدست بیاورم و به توضیحات این دو عزیز كه كه در جلد كاست گنجانده شده بود بسنده كردم.بنابراین از شما عزیزانی كه اطلاعاتی بیشتری درباره این ساز دارید خواهشمندم ما را از این اطلاعات بی نسیب نگذارید. 

سازهای زهی مضرابی دارای کاسه ی طنین ، از لحاظ ساز شناسی ، غالبأ به دو رده ی اصلی دسته بلند و دسته کوتاه تقسیم می شوند بربط و عود از نمونه های دسته کوتاه و تنبور و دوتار و سه تار از نمونه های دسته بلند سازهای این خانواده محسوب می شوند. این ساز ها بسیار قدیمی اند آنچنان كه ردپای آنها را تا ایران باستان می توان جستجو كرد.

علاوه بر بربط كه ساز زهی مضرابی است و دارای كاسه طنین نسبتاً بزرگ ودسته ای كوچك است و یكی از ساز های باستانی و اصیل ایران محسوب می شود و می توان نام و تصویرش را از آثار بازمانده از دوران باستانی تاریخ ایران مشاهده كرد انواع مختلفی از سازهای خانواده تنبور نیز در ایران از دوران باستان تا كنون رواج داشته اند.

ساز "سلاّنهِ" با الهام از تصاویری از یك نمونه ساز زهی مضرابی دسته بلند كه در اصل دارای سه سیم و سه گوشی بوده است در راستای كنكاشی برای جستجوی صدایی گمشده ساخته شده است.

ساز مذكو(سلاّنهِ) همچنین در قرون 16 و 17 میلادی در ایتالیا مقارن با دوران رنسانس تحت عناوینی همچون "گلاسیكن" (Classikon) رواج داشته كه ظاهراً بر اساس نمونه های شرقی همین ساز(سلاّنهِ) شكل گرفته بوده است.

كوشش در جهت احیای چنین سازی به گونه ای كاملاً تجربی محملی شد. برای جامه عمل پوشاندن به اهداف، خواست ها و تاملاتی نظیر :

۱) استفاده از واخوان ها جهت تقویت هارمونیك ها و حجم تنوع بخشیدن به رنگ آمیزی صدا

2) امكان دست یابی به صدا های بم تر (از طریق اضافه كردن سیم های اصلی) به صورتی كه جنس و    رنگ و حالت صدای ایرانی بماند.

نكات قابل توجه در ساخت و طراحی فیزیك این ساز عبارتند از :

 1) تغییر تكیه گاه و محل عبور سیم ها و واخوان ها

 2) استفاده از گوشی های واخوان ها در انتهای كاسه

 3) طراحی پنجه و غیره ...

 كوشش در جهت نیل به اهداف فوق ساز "سلاّنه" را به با آورد.

   سیامك افشاری

آنچه که از موسیقی ایران از قرن گذشته بصورت آثار صوتی باقی مانده در هیچ یک از آنها از سازهایی با وسعت و فرکانس های بم استفاده نشده است . حتی سازی مانند بربط ( عود ) که ریشه و اصل و نسب آن ایرانی است در آثار ذکر شده مورد استفاده قرار نگرفته است.

استفاده از سازهای سنتی در موسیقی دستگاهی در سالهای متمادی چه در تکنوازی و چه در همنوازی ، رنگ و صداهای یکنواختی ایجاد کرده که حتی اگر آثاری جدید به وسیله ی این سازها اجرا شود به علت رنگها و وسعت محدود آنها تکراری جلوه می کند .

جای آن دارد با ریشه یابی از صداها و سازهای قدیمی ایران سازهایی ساخته و یا احیاء شوند که موسیقی ایرانی را با رنگ و وسعت بیشتر غنا بخشیده تا راه برای ایجاد ذوق و ابتکار موسیقی دانان هموار شود. بدیهی است كه "سلاّنهِ" تجربه ایست كه نیاز به سیر مسیر تكامل و تعمق و تامل بیشتری نیاز دارد.

استاد حسین علیزاده

لازم به ذكر است كه استاد علیزاده آلبومی با همین نام یعنی "سلاّنهِ" دارد كه شنیدن آن خالی از لطف نیست.این آلبوم شامل قطعات زیر میباشد:

۱.مهتاب (اصفهان )

 

۲.پگاه ( سه گاه )

 

۳.آفتاب ( بیات کرد )

 

۴.شامگاه ( افشاری )

 

 



نظر ها () || [لینك مطلب]

موسیقی اصیل ایران - سلانه..سازی جدید
.ایمیل.
.پیغام.
آمار وبلاگ

امروز :
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
بازدید كلیه :
كلیه ارسال ها :
كلیه نظر ها :
ایجاد صفحه : 0,39

نویسندگان

Lodo Begman (89)

موضوعات

عمومی (46)
موسیقی اصیل (14)
استاد شجریان (10)
افتخاری (3)
زندگینامه (2)
گفت و گو (1)
ایرج بسطامی (1)
حسین علیزاده (2)
کیهان کلهر (1)
همایون شجریان (2)
ساز (1)
نقد (2)
آلبوم جدید (4)

Template created by 2pak.